Marathi Mumbaikar

MH43,MH12 आणी हत्ती

2011-01-20T08:48:00.000-08:00

स्थळ : घणसोळी (नवी मुंबई )
ठिकाण : कंपनी बस
वेळ : सकाळी ८ वाजता

MH43= आयला, ते बघ, सर्कस आलीय, हत्ती बित्ती दिसतोय का बघ बाहेर
MH12= लेका , सर्कसवाल्याच्यात सकाळी सकाळी हत्तीना गळ्यात दोरी घालून शीला फिरवून आणायची प्रथा नाही
MH43 = (अत्यवस्थ)

कांदे पोहे

2010-09-25T21:04:00.000-07:00

संवाद:
ठिकाण : दूरध्वनी
वेळ : सकाळी ८

मित्र: काय करतोयस?
मी: आईने केलेले कांदेपोहे खातोय
मित्र: लेका, आता कान्देपोह्याचे कार्यक्रम कर आणी काम्देपोहे करायला बायको घरी आण
मी : माझी आई आठवड्यातून दोनदा कांदे पोहे करते, तुझ्या बायकोने लग्नानंतर कितीदा तुला कांदेपोहे खाऊ घातलेत?
मित्र : (चित्कार....)

राम आणी सीतेची कुंडली जुळवली होती का?

2009-03-29T08:08:00.000-07:00

मंदी आणि कुडली हे आजकाल आमच्या आयुष्याचे Buzzwords(गुंजशब्द???) आहेत.
आज सहज हा विचार मनात आला, रामायण,महाभारत ही हिंदु धर्मातली मार्गदर्शक काव्ये. राम,लक्ष्मण,सीता,पांडव ह्यानी आपल्यासमोर नितीमत्तेचे आदर्श ठेवले. आपल्या आयुष्यातील निर्णय घेताना आपण रामायण महाभारतातील कथापासुन प्रभावित होतो..
पण मी पाहिलेल्या रामायण,महाभारतात (सौजन्य बी.आर. चोपडा आणी रामानंद सागर) यात कुठेही "कुंडली जुळवण्याचा" उल्लेख नाही. ग्रह तारे बघुन युद्धाची सुरुवात,राज्याभिषेक, प्रवास ऐकिवात आहे,पण लग्नात कुंडलीचा उल्लेख नाही.
कदाचित करत सुद्धा असतील, कोण जाणे...पण मग स्वयंवराच्या वेळी कस मेनेज करत असतील?? म्हणजे पहिल्यांदा कुंडली वेरिफ़िकेशन करुन मग शोर्ट्लिस्ट केंडिडेट्सना स्वयंवराला बोलवत असतील की ओलिंपिक सारखा विजेत्याच डोपिंग टेस्ट, आय मीन, कुंडली मेचिंग करत असतील....आणि त्यात जर ती कुंडली नाही जुळली तर???
:-(

लग्न आणी मंदी

2009-02-21T06:15:00.000-08:00

निशाताई : माझ्यासाठी स्थळ आलाय...
अभिषेक : एक नंबर...माझे पण प्रयत्न चालु आहेत...एकाच मांडवात उरकु...Recession चालु आहे, पैसे पण
वाचतील
निशाताई: ठोंब्या, ईथे नोकरीची नाही गेरेंटी, आणी जबाबदा~या कसल्या मारुन घेतोय गळ्यात...
अभिषेक : अर्थात???
निशाताई : मी नकार देणार आहे...
अभिषेक : बी ओप्टीमिश्टीक ताई...
निशाताई : कधीतरी सिरीयस हो आयुष्याबद्दल...
अभिषेक : म्हंजे??
निशाताई: तुला माहित आहे...सगळीकडे मंदी पसरलीय...लाखोंनी नोक~या गमवल्यात. आपलाही नंबर कधीही लागु शकतो.
अभिषेक : म्हणुन काय लोकानी लग्न नाही करायच???
निशाताई : अरे आज अशी परिस्थिती आहे की, सकाळी ओफ़्फ़िसला निघताना ही धाकधुक असते की संध्याकाळी घरी परतु तेव्हा हातात नोकरी असेल की नसेल.
अभिषेक : युरेका....युरेका.....
निशाताई: काय झाल ओरडायला...
अभिषेक : आयुष्याच्या एका कटु प्रमेयाचा आणखी एकदा साक्षात्कार झाला...
निशाताई: मार खाणार??
अभिषेक: ताई, आपण मुंबईत जन्मलो, हादसोके शहरमे....ईथे सकाळी कामासाठी बाहेर पडलेला माणुस संध्याकाळी जिवंत परत येईल की नाही,ही धाकधुक घरच्यांना दिवसभर असते...
तरीपण रोज नव्या उत्साहाने आणी जिद्दीने आपण घरातुन बाहेर पाउल टाकतोच ना...घरी बसुन तर राहत नाही? कधीतरी मरायच म्हणुन जगण सोडुन तर देत नाही...
निशाताई: conclusion सांग
अभिषेक: अग संध्याकाळी जिवंत परतण्याची हमी नसतानासुद्धा मुंबईच्या गर्दित स्वत:ला झोकुन देणा~यानी, संध्याकाळी नोकरी राहणार की नाही हा विचार करुन आयुष्याची घडी विस्कटुन घ्यायची? अग मंदी येणार आणी जाणार...नोक~या आपण गमावणार...कमावणार.....
निशाताई: माझ्या लग्नाला तु जोडीने येणार हे नक्की....
अभिषेक : Be Assured.... :-)

मतदान,मलदान,मलत्याग,देहत्याग...

2009-02-16T08:41:00.000-08:00

आमच्या बाळुला मराठीचा दणदणीत अभिमान (दहावी-ओक्टोबर, ईंग्रजी ३५ मार्क...., कदाचित म्हणुन)
(आणि मराठी ३६,म्हणुनही कदाचित).
मराठी वाक्यात ईग्रजीचा वापर यांना निषिद्ध.त्यामुळे त्यांच्या तोंडुन ईंग्रजी शब्दासांठी काय प्रतिशब्द बाहेर पडेल ह्याची आम्हाला सदैव भिती..."संडासला बसलोय,नंतर बोलु" अस फ़ोनवर ऐकवायला ह्याला काही वाटत नाही. "Toilet म्हटल तरच तुम्हाला चालत , मग आमच्या शुदध मराठीने काय घोड मारलय", पण बाळुच्या मराठी बाण्याचा आम्हाला खुप अभिमान आहे. त्याच्या निमित्ताने का होईना, चार मराठी श्रुंगारिक शब्द कानावर पडतात, आणि एखाद्या साहित्यीकाच्या मैफ़िलीत बसल्याचे सुख मिळते.
पण कधी मुलामुलींच्या घोळक्यात उभे असताना बाळु चेकाळतो, "चल रे , मुतारी कुठे आहे ते दाखव". तेव्हा आमचे डोके ठणाणते, आणी आम्ही बाळुला शिव्या घालतो (ईरसाल ईंग्रजी शिव्या) :-)

एकदा त्याने माझा आणि माझ्या मराठीचा गेम केला, Traditional dayच्या दिवशी जीन्स घालुन आलेल्या निलीमाला मी विचारले," एक दिवस पण तुला साडी घालुन नाही येता आल?",
माझ हे वाक्य पुर्ण व्ह्यायच्या आधी बाळु गरजला, "तुझ्या सास~याने घातली होती साडी, अरे ठोंब्या प्यांट घालतात आणी साडी नेसतात, कोणाला सांगु नकोस,मराठ्याच्या घरी जलमलास ते"

मी माफ़ी मागितली. मला नाही जमले त्याच्याशी शाब्दिक द्वंद्वयुद्ध करणे :-)

पंण मी मनात ठरवले, एकदा ह्याची जिरवायची...
आणी एकेदिवशी बाळुने पत्ते खेळत असताना एक मराठी पंच आम्हाला फ़ेकुन मारला.
"गड्या, जरा वाटा पाने, मी आलो मलदान करुन", मी जोरात आरोळी ठोकली "अरे लेकाच्या, कारे मराठीची तिरडी बांधतोयस, तुझ्या %*ऽ॒ने केले होते कधी मलदान", बाळु चपापला, पण गिरगया तोभी तंगडी उपर, हा पवित्रा त्याने घेतला आणी आम्ही बाह्या सावरल्या..
बाळु : आता तु मला शिकवणार? ईंग्रजीच्या वळु...
मी: "मलदान" हा शब्दच नाही मराठीत, "मलत्याग" असा शब्द आहे.
बाळु: अरे त्यात त्याग कसला आलाय डॊंबलाचा, जे शरीराला उपयोगी नाही ते बाहेर टाकाव लागणारच, आणी त्याचा मस्त गोबरगेस आणी खत बनत, म्हणजे हे दानच....म ल दा न........
मी: अरे तुला दानातला आणी त्यागातला फ़रक तरी कळतो का !ऽ*#$%@#$!!!!1
बाळु: तुम्हीच सांगा ब्रुहस्पती...
मी: ठीक आहे, समज तुझ्याकडे ४ शिगारेटी आहेत...
बाळु: चार चैतन्यकांड्या,
मी : विडया म्हण की लेका..
बाळु: विषयांतर नको (बाळुचे दोन्ही हात कमरेवर गेले, आणी मी पण लगेच विषयाला हात घातला)
मी: जर ४ पैकी २ विड्या तु मला दिल्यास, तर त्याला म्हणतात "दान"
बाळु: आणी त्याग?
मी: आणी ४ पैकी ४ ही विड्या तु मला देउन टाकल्यास तर त्याला म्हणतात "त्याग"
बाळु: आल्यावर बोलु..
मी: आता सांग , मलदान करणार की मलत्याग?
बाळु: एवढा अभ्यास शाळेत असताना केला असतास तर पहिला आला असतास....

:-)

जन्मकुंडली

2008-12-07T05:07:00.000-08:00

"वयाच्या २७व्या वर्षी जन्मकुंडली ह्या विषयावर ब्लोग लिहेल" अस माझ्या जन्मकुंडलीत लिहिले नाही.
चार पानांची जन्मपत्रिका ही बीमा पोलिसीसारखी असते. २०-२५ वषे ती कपाटातल्या कोप~यात पडुन असते.पण जेव्हा ती mature होते,(म्हणजे घोडा/घोडी बाशिंग बांधायला तयार होतात)
तेव्हा ह्या बाईंचे नखरे सांभाळावे लागतात..

अभिषेक पाटील ह्या पामराची पत्रिका अशीच त्याच्या जन्माबरोबर आली. माझ्या पत्रिकेत मंगळ आहे, हे मला ब~याच लहानपणी कळल. मग तेव्हापासुनच मांगळीक मुलीचा शोध मी सुरु केला.
आधी कोंबडी की अंड ह्यापेक्षापण गहन अशा एका प्रश्नाला मी सामोरा गेलो आहे. आणी तो म्हणजे,"आधी प्रेम करुन मग ’मांगळीक आहेस का?" हे विचारावे की आधी मांगळीक मुलीना शोर्टलिस्ट करुन मग एकीच्या प्रेमात पडावे?"

पण "मुलींच्या बाबतीत ईतके चुझी राहिलास तर सडाफ़टिंगच राहशील" असा गुरुंचा सल्ला (एक यत्ता सिनिअर बंडु) मानुन मी "पत्रिका,कुंडली म्हणजे साफ़ बोगस" हा पवित्रा घेतला...

प्रेमात अपयाशाच्या पाय~यांवर धडपडण झाल्यांवर मी अरेंज मेरेजच्या रुळावर आलो (च्या़XX, arrange marriageला मराठीत प्रतिशब्द का नाही?)

"पत्रिका बघायची नाय" हा डायलोग मुलीच्या बापासमोर मारता येत नाही. ईकडे नमते घ्याव लागत. (अनुभवाचे बोल आहेत)

"लगे रहो मुन्नाबाई" मधे मांगलिक दिया मिर्झा बरोबर लग्न करायला निघालेल्या अभिषेक बच्चनला मी थिएटर मधे ओवाळुन कडाकडा बोटे मोडुन नजर काढली. पण शिंच्याने मांगळीक ऐश्वर्याला झाडाशी लग्न करायला लावुन माझी हवा काढुन टाकली........

आता ह्या विषयाकडे थोडे गांभिर्याने पाहु.

मी नास्तिक नाही. माझ्या जन्माच्यावेळी असलेल्या ग्रहतार~यांच्या स्थितीवर माझ्या आयुष्याचा आलेख कुंडलीत मांडला गेला. ग्रह ता~यांचा प्रत्येकाच्या आयुष्यावर परिणाम होतो हे काही अंशी मी मान्य करतो. कदाचित आधुनिक शास्त्रही थोड्याफ़ार प्रमाणात ह्या गोष्टींचे समर्थन करेल.
पण जन्मवेळ ही माझ्यामते फ़सवी संकल्पना आहे.गर्भधारणा (conceiving) ही कदाचित नव्या जीवाचा अंकुर फ़ुटण्याची वेळ आहे.परंतु ह्या गोष्टीला शास्त्रीय आधार नाही.

मी जेव्हा शरद उपाध्ये ह्यांचा कार्यक्रम पाहतो तेव्हा मला ब~याच गोष्टी पटतात. ग्रह ता~यांवरचा विश्वास थोडा वाढतो. लग्नासाठी स्वभाव जुळणे नक्कीच महत्वाचे आहे. कुंडली काही प्रमाणात ह्या गोष्टीत मदत करते.पण कुंडली हे अंतिम सत्य आहे, हे मला मान्य नाही.

माझ्यामते कुंडली जुळवताना ती म्हणते "दोघांचे स्वभाव रागीट आहेत, तेव्हा समजुतदारपणा दाखविला पाहीजे, तडजोड करावी लागेल, आहे का तयारी?" ह्या प्रश्नाचे उत्तर मुलामुलीकडे असायला हवीत.मला वाटत ३६ गुण जुळविणे खरच महत्त्वाचे आहे.

पण जेव्हा माझी पत्रिका म्हणते की तमुक मुलीशी लग्न केलस तर तीचा म्रुत्यु होईल, तेव्हा माझ्या तळपायाची आग मस्तकात जाते. भविष्य जर वर्तवुन दाखवता येत असेल तर ते भविष्य नाहीच असे माझे मत आहे.

जन्म आणी लग्न ह्या मानवी आयुष्यातल्या दोन महत्त्वाच्या घटना आहेत. आणी म्हणुनच ह्या बाबतीत भविष्यवाणी केली जाते, आलेख बांधले जातात. तस म्हटले तर मीही एखाद्या संततीईच्छुक स्त्रीला त्याच्या मुलाचे भविष्य सांगु शकतो..
१. तुझ्या मुलाला भ्रष्ट भारतात जन्म घ्यावा लागेल
२. प्रदुषणाने भरलेल्या हवेत श्वास घ्यावा लागेल
३. त्याला बालवाडीच्या दाखल्याच्यावेळी Interview द्यावी लागेल.
४. त्याला लाच देउन कामे करावी लागतील.

माझी वरची भविष्यवाणी ऐकुन कोणीही मुल नको अस म्हणणार नाही., मग पत्रिका बघुन लग्न करु नका अस म्हणणा~याचे कसे ऐकावे?

आजकाल पत्रिका "जुळवल्या" जातात. कदाचित पत्रिका ह्या जुळवायच्याच असतात. अशावेळी एखाद्या अनुरूप अशा मुलामुलीला पत्रिकेचे कारण देउन त्याना वेगळे करणे नक्कीच योग्य नाही..

हसुही येत आणी रडुही........

जावई हवा सरकारी खात्यातला.. Effect of global financial crisis

2008-11-22T19:18:00.000-08:00

काही महिन्यापुर्वीची गोष्ट आहे, माझ नंदुबरोबर बोलण चालल होत. नंदु थोडा अस्वस्थ होता.
मोठ्या बहिणीच्या म्हणजे निताताईच्या लग्नाच्या काळजीने व्याकुळ झाला होता.
निताताई एकदम खंबीर मुलगी होती. आम्ही सगळे तिला टरकुन असतो, कारण ती पोलिसात होती.
नाकीडोळी सुंदर असलेल्या निताताईच्या लग्नाची काळजी एवढी कशाला म्हणुन मी नंदुला वेड्यात काढले...

मग नंदुने खरी गोम सांगीतली " अरे येड्या, तिला सांगुन लाख मुले येतात, चांगली डोक्टर,ईंजिनीअर,आर्किटेक्ट,बिसिनेसमेनची स्थळ येतात."
मग मी म्हटल " अरे वा ! मग अडतय कुठ?"

नंदु बरकला " आमचा बाप अडुन बसतो, त्याला सरकारी नोकरीतला जावई हवा, भले तो शिपाई का असेना"
मी म्हटल, "सरकारी नोकराला काय सोन लागल असत का लेका?"
नंद्या उत्तरला " अरे बा्प म्हणतो, प्रायवेटचा जावई नको, कधी कंपनी बंद पडेल किंवा कामावरुन काढतील नेम न्हाय, सरकारी खात्यात चिकटला म्हणजे नातवाच्या मुंजीपर्यंत नोकरीची चिंता न्हाय"

नंद्याच्या वडलांना आम्ही दोघानी वेडात काढल.

पण मंदीची लाट आली, आणी हा हा म्हणता लोकांच्या हातात गुलाबी बरखास्तीची पत्र (pink slip) पडली, आणि माझ्या डोळ्यासमोर नंदुचे बाबा आले.

गुलाबी कागदावर प्रेमपत्र लिहीणार्यांच्या हाती गुलाबी बरखास्तीची पत्र.... नियतीचा अजीब खेळ....

नंदुच्या वडीलाना पुरोगामी म्हणावे की भविष्यात डोकावुन पहाणारा ज्योतिषी म्हणावे....

खाजगी कंपनीत काम करणा~या मला एकच विचार भेडसावतो. कुठला बाप मला तिची पोरगी देउ करेल काय...

की मलाही "कोणी मुलगी देता का , मुलगी ..अस म्हणत हिंडाव लागेल"

लग्नाच्या गाठी वर बसुन देव बांधतो, पण Wall Streetवर बसलेला Investor देवाचीही गोची करतो.....

Thats why its called कलियुग...घोर कलियुग....

संयम आणि घटस्फ़ोट

2008-11-08T19:22:00.000-08:00

एकतेच्या राज्यात उपयुक्त सल्ला...

संयम पाळा, घटस्फ़ोट टाळा..

(जनहितार्थ प्रस्तुत)

माझा सहप्रवासी......

2008-09-21T22:54:00.000-07:00

संतानी म्हटले आहे, प्रवास करा, प्रवासात नविन लोकांशी ओळख होते, विदवान लोकांचा सहवास लाभतो,
आम्ही प्रवास केला, नेरुळ ते पनवेल, विद्युत लोहपथगामिनीमधुन..
आम्हालाही सहवास लाभला...
आम्ही त्यांच्याकडुन स्फ़ुर्ती घेतली की त्यांनी आमच्याकडुन घेतली हे तेच जाणो..

मुंबापुरी धन्य आहे...

बटाटेवड्याच्या गाडीवरच्या जिलब्या,

2008-09-21T22:47:00.000-07:00

मला आता थोडी मजा वाटायला लागली आहे, बटाटेवडे ,समोसे विकणा~या गाड्यावर आजकाल सररास लालबुंद जिलेब्या दिसु लागल्या आहेत,
मला आश्चर्य वाटले, म्हटल ही खाद्यसंस्क्रूती आली कुठून?
उत्तर एका आमच्या गणपत मामाने दिले "Demand तेथे Supply"...
डिंमांड करणारे वाढलेत आणी सप्लाय करणारे फ़लक लावण्यात गुंग आहेत....

वडेही विका ,जिलब्याही विका..आमचे विरोध नाही...
पण देव करो आणी अशी वेळ न येवो की Out of Demand झाल्याने बटाटे वडयांचे ठेले नामशेष होतील...

शिवराज गाथा

2008-09-17T18:28:00.000-07:00

एक होते शिवराय, जे मां भवानीच्या आशिर्वादाशिवाय पाउल टाकत नसत,
आणि एक आहेत शिवराज, ज्याना मा मेडमच्या आशिर्वादाशिवाय हलताही येत नाही :-)

माझ्या दोन प्रेमकहाण्यांचा शेवट

2008-09-15T07:50:00.000-07:00

माझ्या दोन प्रेमकहाण्यांचा शेवट

आज जुनी रद्दी काढली, त्यात मला जुन्या मित्रमैत्रिंणींची शुभेच्छापत्रे मिळाली.
जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या...

अचानक दोन शुभेच्छापत्रे दिसली. कुमारी "क्ष" (समजा) आणि सौ. "य" (हीने उरकुन घेतले) अशा दोघांची प्रेम-शुभेच्छापत्रे.
दोन्ही अनामिक (पकडली गेल्यास नाव कळु नये म्हणुन). "क्ष" म्हणाली होती भावना पोहोचणे महत्वाचे.

"य" च्या शुभेच्छापत्राचे पाकीट तिच्या प्रेमाप्रमाणेच तकलादु निघाले (हाय...जालीम).

मग शेवटी मला त्या दोघिंच्या अनामिक भावनांची पत्रे एकाच पाकिटात ठेवावी लागली.

कुमारी "क्ष" आणि सौ. "य" दोघी आणी त्यांच्या आठवणी एकाच पाकिटात सुखाने नांदत आहेत.

साठा उत्तरांची कहाणी,
पाच उत्तरी सुफ़ळ संपन्न...

द्वारका आज्जी

2008-09-04T10:39:00.000-07:00

महाराष्ट्रातील रायगड जिल्ह्यातील अलिबाग तालुक्यातील शाहबाज हे माझ्या आईचे गाव. आमचे आजोबा एकदम भारी. त्यानी १९६९ मधे गावी मस्त टुमदार घर बांधले. त्याला गाववाले "माडी" म्हणत.

माझ्या दुर्देवाने मी बराच लहान असतानाच आजोबा आणि आजी दोघे वारले. पण आजुबाजुच्या नात्यातल्या , बिननात्यातल्या आजा-आजींकडुन मी भरपुर कौतुक करुन घेतले.
त्यात विशेष लक्षात राहिलेली म्हणजे "द्वारका आज्जी"

आमच्या माडीला लागुनच द्वारका आजीच घरट होत. आजी विधवा होत्या.त्यांचा मुलगा कुठे दुरदेशी होता. आज्जीनी तिच्या घरुन आमच्या घरात यायला एक शोर्टकट बनवला होता. आम्हाला त्या रस्त्यावर लपाछुपी खेळायला मजा यायची.
आम्ही त्या रस्त्यावरुन आजीना छोटे छोटे प्लास्टिकचे डबे न्यायला मदत करायचो. ते डबे आजी एका खोपीत लपवुन ठेवायची. जरा मोठे झाल्यावर आम्हाला कळले, द्वारका आजीचा दारुचा बिजिनेस होता :-)
आजीचे कस्टमर म्हणजे रोजगारीवर काम करणारे श्रमिक कातकरी.

आम्हाला आजीने आपल्या धंद्याचे गुपित पण एकदा सांगितले होते. आजी म्हणायची "पहिल्या ग्लास मधे पिवरची (pure) ओतायची. दुस~या ग्लासात पाव ग्लास पाणी, तिस~या ग्लासात आर्धी दारु आणि आर्धी पाणि, आणि गडी झिंगला कि त्याला पाण्यात ४ थेंब दारु टाकुन द्यायची"

आमची आजी म्हणजे एकदम Business Woman.

पण एकदा घात झाला, आजीच्या घरात दोन दोन पोलिसवाले. मी आणि छबु दोघ घाबरलो. "आजीला पोलिसानी पकडले" असे ओरडत आणी रडत रडत आम्ही मावशीकडे गेलो. मावशी म्हणाली ’नका घाबरु पोरानो,काही नाही होणार तुमच्या आजीला,तुम्ही जा खेळा आणि आम्हाला काम करुद्या"

मी आणि छबु दोघ मावशीवर खुप रागावलो आणी आजीच्या घराबाहेर उभे राहुन रडु लागलो. थोड्या वेळात बघतो तर काय, दोन्ही पोलिसमामा झिंगत झिंगत बाहेर पडले, आणी आज्जीला सलाम करुन डुलत डुलत निघुन गेले.
आम्ही आजीना बिलगुन रडु लागलो.

द्वारकाआजीलाही रडु नाही आवरले, तिने आम्हाला आत नेउन गोड खाऊ दिला.

मुंबईहुन गावाला गेल्यावर अंगणातुनच "आज्जी" अशी हाक मारली , की "वव" अशी आजीची पेटंट ओ यायची.

आज आजीची आठवण आली आणी हे सगळ लिहुन काढले,

सांगण्याचा मुद्दा हा, एक द्वारका आज्जी होती, आम्हाला खुप माया लावुन निघुन गेली.

आम्ही तिच्यासाठी काही करु नाही शकलो, पण तिला नेहमी आठवणार...

हा ब्लोग वाचणा~या ४ लोकामध्ये का होईना, आजीच कौतुक हा नातु सांगणार......

द्वारका आज्जी Rocks!!!

कारण

2008-08-30T22:14:00.000-07:00

तु गेलीस मला सोडुन,त्याचे दु:ख नाही
आठवणींच्या लक्ष लक्ष ठेवी देवुन गेलीस
पण तुला विसरण्यासाठी हव असणार
एक कारण मात्र द्यायला विसरलीस

खडा

2008-08-30T22:12:00.000-07:00

तिला तांदुळ निवडायला फ़ार आवडायचे,
खडे टिपुन वेगळे करायची खुप हौस,
आणि एके दिवस............

ड्रेस

2008-08-30T22:05:00.001-07:00

बाजारात तिने एक ड्रेस निवडला,
आईने नाक मुरडल, "हा घालुन लोकात मिरवणार?"
बाबा म्हणाले, "तुझी आवड बघ, लोकांचा विचार नको करुस"
"तुला पसंद आहे ना, मग मन मारू नको"

कोलेजात तिला एक मुलगा आवडला,
आईने नाक मुरडले "परजातितला मुलगा,लोक नाव ठेवणार"
बाबा म्हणाले " स्वार्थी होवु नकोस, लोकांचा विचार कर"
"तुला पसंद असेलही, पण आमच्या साठी मन मार"

साठा उत्तराची कहणी पाचा उत्तरी सुफ़ळ संपूर्णं

वळू - The wild bull

2008-08-29T22:38:00.001-07:00

वळू - The wild bull

(From Yahoo 360 : Posted on Marchc1 ,2008)
जय महाराष्ट्र!!!

माझ्या २५ वर्षाच्या आयुष्यात मी प्रथमच मराठी चित्रपट चित्रपट्ग्रुहात जाउन पाहीला.

वळू म्हणजे बैलाशी संबधित काहीतरी असत एवढच मला माहित होत. मुंबईत पोसलेल्याना एवढेच माहित असणार :-)

मराठीत चोकलेटी किंवा मर्दानी चेह~याच्या हीरोंची वानवा आहे, आणि गल्ल्याची अजिबातही ग्यारंटी नाही. त्यामुळे जसे हिंदीत "In and as" म्हणुन हीरो खपवण्याची जी प्रथा आहे, ती फ़ारशी मराठीत प्रचलित नाही.

अशा वेळी एक माजलेल्या बैलाला केन्द्र्स्थानी ठेवुन त्याभोवती कथा रचायची ही कल्पना भन्नाट आणि बाराच्या भावात.......... :-)

परममित्र परेश आणि सहकर्मचारिणी (????) रश्मी ह्यानी उद्युक्त केल्याने मी हा चित्रपट पाहण्यासाठी शीव येथील Cinemax ईथे पोहोचलो.

तिकीट रुपये फ़क्त ५५ दर माणशी हे अजुन पचावयास जड जात आहे :-)
Cinemax, शीव चे Screen4,5 म्हणजे अक्षरश: वर्गात बसुन चित्रपट पाहाण्यासारखे आहे. तर असो, आता चित्रपटाकडॆ "वळु"या..........

हा चित्रपट काही नाठाळ मराठी लोकानी बनवला आहे, स्वय़घोषित "वेडे" लोक (संदर्भ २४ फ़ेब. लोकसत्ता).

एक धडाडीचा शुर वनअधिकारी स्वानंद गड्ड्मवार (अतुल कुलकर्णी) जो "वरच्या" आदेशावरुन एका आडवळणावरील गावात नाखुशीनेच "वळू" पकडणाच्या कामावर निघतो आणि शेवटी "वळू"पकडतो.

हात्तिच्या यवढीच स्टोरी................

आमच्या गल्लीत कुत्रे पकडायला म्युन्शिपाल्टीवाले येतात दावे टाकतात कुत्री उचलुन नेतात. मग या चित्रपटात असे काय घडते कि SHOWMAN सुभाषजी घई(बोलिवूड मुंबईत आहे म्हटल) ह्यांच्या ’मुक्ता आर्ट्स"ने हा चित्रपट प्रदर्शित केला?

कारण एकच,’अरे ईथे सगळेच वेडे’

तर गड्डमवारसाहेब (फ़ारिश्ट) , आपला ड्राईवर आणि आपला भाउ "समीर" , जो वळू पकडण्याच्या मोहिमेचे डाक्युमेंटरी बनवण्यासाठी निघाला आहे, "कुसवाड" गावात येउन पोहोचतात...

आणि मग सुरु होतो एक खेळ, हा खेळ पाहायचा असेल तर उठा आणि थेटरात पळा.......... VCDची वाट पाहत बसु नका...........

हा चित्रपट बावन्नखणी अभिनयावर तग धरुन आहे. ईथे अतुल कुलकर्णी ची पाठ थोपवुन काम संपणार नाही, ईथे प्रत्येक अभिनेता भाव खाउन जातो. येतो तो प्रत्येक जण टाळ्या आणि हशा घेउन जातो.

गिरीश कुलकर्णी ह्याची विशेष दखल घ्याविशी वाटते, "जिवन्या" हे character ईथे Zero to Infiity एवढी मजल मारुन जाते.

अतुल कुलकर्णीची तारिफ करावी तितकी कमी. डो. मोहन आगाशे चोख. भारती आचरेकर "पाटलीण" म्हणुन छान मिरवतात.
निर्मीती सावंत आणि दिलीप प्रभावळ्कर हशा वसुल करतात.

"चंद्रकान्त गोखले" याना मानाचा मुजरा करावासा वाटतो.

नंदु माधव कधिही Villain नाही होत, संपतराव झकास :-)

सतिश तारेंची "हगणदारी"वरील कामगिरी अप्रतिम.

ज्योती सुभाष प्रसन्न वाटतात. अम्रुता सुभाषला हसताना पाहुन डोळ्यात पाणी येत (असच हसत रहा बाई).............

"वळु"न "वळु"न आठवणी काढाव्यात असा हा सुंदर चित्रपट आहे. पडद्याआड जाण्याआधी जाउन पहा.........

http://www.valuthefilm.com/

चांग भल,
अभिषेक

स्वप्ने

2008-08-19T10:10:00.000-07:00

आता मीच ठरवलय
स्वप्ने आवरुन घ्यायची,
आयुष्यभर आता
खर्डेघाशीच व्हायची.........

तेव्हा आम्ही लहान होतो, दिसायलाही छान होतो..... छोटा शिशु (अ) सन १९८७

2008-08-19T09:51:00.000-07:00

Batch of 1987 - दुनिचंद कटियाळ पुर्व प्राथमिक शाळा,चेंबुर
(Locate me in the pic and win prizes :-) )

अग बाई "लोच्या झाला रे"....

2008-08-19T09:24:00.000-07:00

आजकाल लोकसत्तामधे येणारी "लोच्या झाला रे" ची जाहिरात लक्ष वेधुन घेणारी आहे...गेली चार वर्षे दिसणारी मिशिदार संजय नार्वेकर ह्याची छबी रुबाबात मिरवायची.परंतु गेले काही दिवस संजयचा फोटो जाउन तिथे फ़क्त त्याची बाह्याक्रूती दाखवली जातेय....आणि बरोबर एक वाक्य "शुभारंभाचे प्रयोग".

चतुर वाचक(माझ्यासारखे) ह्याना कळुन चुकले की आता श्रीरंग बदलणार आणि कुणी नवा चेहरा संजयची जागा घेणार........

आणि मग एक दिवस अचानक संजयचा फोटो पुन्हा...आम्ही पुन्हा बुचकळ्यात. पण संजय आहे म्हणुन खुश.....

आणि दुसर्या दिवशी पुन्हा फ़ोटो गायब , आणि आणखी काही वाक्य "कालची जाहिरात आम्ही दिली नव्हती, मग कुणी दिली? सगळ सांगायला हवे काय?"

आम्ही बुचकळत बुचकळत बुचकळ्यात....आता ह्या सगळ्या प्रकाराचा मी काही अर्थ काढला आहे..........

१. निर्मात्या लता नार्वेकर आणि संजय यांच्यात वितुष्ट आले असेल का?
२. लोच्याचे २ वेगळे नाट्यप्रयोग दोन वेगळे कलाकार करत आहेत का?
३. राजु नार्वेकर यांचे नाव गायब का आहे ?

ह्या नाटकाबद्दल मला ईतके कौतुक असण्याचे कारण म्हणजे मी हे नाटक ३ वेळा पाहिले आहे..

१. माझ्या ईंजिनीअरिंगच्या शेवटच्या पेपरनंतर मी हे नाटक पाहिले होते...
२. माझ्या आई वडिलाना घेउन सर्वप्रथम मी हेच नाटक पाहिले
३. तिसर्यांदा मी हे नाटक ...................... sigh.....................

नाटकाच्या निर्मात्या,संयोजक आणि कलाकाराना एकच विनंती, समजुतदारपणे विवाद मिटवा, पेपर मधे जाहिरातयुद्ध करु नका...........

जय महाराष्ट्र!!!!!!!!!!

समजुतदार प्रियकर आणि समजुतदार प्रेयसी

2008-08-18T20:25:00.001-07:00

समजुतदार प्रियकर आणि समजुतदार प्रेयसी, समजुतदारपणे झालेल्या विभक्तीवर काही वर्षानी चर्चा करतात...

समजुतदार ती: मला आता वळुन बघताना, आपल प्रेम म्हणजे त्या वयातला वेडेपणा वाटतो,तुला नाही अस वाटत, मला वाटत हेच कारण होतो आपल्या विभक्तीच...
समजुतदार तो: तो वेडेपणा तुझ्यासाठी होता,तेव्हाही आणि आताही, पण माझ्यासाठी तो वेडेपणा कधीच नव्हता, हेच खरे कारण आहे....आपल्या विभक्तीच......

तुम्हाला काय वाटत?

एक उनाड दिवस

2008-08-18T19:49:00.001-07:00

एक उनाड दिवस

एकदा cableवर अशोक सराफ़चा मराठी चित्रपट चालु होता, चित्रपटाचे नाव दाखवत नव्हते. मी थोडावेळ टीपी म्हणुन बघत बसलो आणि चित्रपट संपल्यावरच टीव्हीसमोरुन उठलो...मला दिड वर्षानंतर ह्या चित्रपटाचे नाव कळले..तोपर्यंत अशोक सराफ़ ह्याचा चित्रपट ह्याच परिचयाने हा चित्रपट मनात घर करुन बसला होता...

मला ह्या चित्रपटाच्या निर्मात्या/दिग्दर्शकाबद्दल काहीही माहित नाही. परंतु हा एक अप्रतिम चित्रपट आहे..एकदम साधी सोपी कथा,एकदम साधेसुधे चित्रिकरण. गाणि,नाच नाहीत, विनोदाचे पंच नाहीत...उत्त्क्रुष्ठ कथा आणि सादरीकरण ह्यामुळे चित्रपट निखळ मनोरंजन करतो..

अशोक सराफ़ ही काय चीज आहे हे अजुन कोणालाच कळले नाही...त्याच्यावर विनोदी नट हा शिक्का मारणा~याना हत्तीच्या पायी दिले पाहीजे....

मस्त चित्रपट आहे...टिव्हीवर लागल्यास जरुर बघा....

दोघात तिसरा...

2008-08-09T03:00:00.001-07:00

परेशने पाठविलेला हा वात्रट विनोद.....

एक मराठीचा प्राध्यापक प्रेयसीसमवेत....
"मी तिच्या मिठीत विसावलो होतो,
मग मला वाटले तिचे मराठीचे व्याकरण तपासावे..
मी विचारले, मिठीतला "मि" पहिला की दुसरा...
ती लाजत म्हणाली...
तिसरा..........

काही बोलायाचे आहे.......

2008-08-09T02:54:00.000-07:00

मी दहावीत असताना मला भक्ती नावाची मुलगी आवडायची, तेव्हा मी हे गाणे म्हणायचो (भक्ती हे नाव असणार दुसर गाण नव्हत ना)
आता दिवस बदलले (फ़िरले) आता आम्ही ह्या गाण्याचे शेवटचे कडव पुन्हा पुन्हा म्हणतो..
हे गाणे श्रीधर फ़डके आणि अरुण दाते अशा दोघांच्या आवाजात आहे...(श्रीधर फ़डक्याचे गाणे मला जरा जास्त आवडत)

काही बोलायाचे आहे, पण बोलणार नाही,
देवळाच्या दरामध्ये, भक्ती तोलणार नाही,

माझ्या अंतरात गंध कल्प कुसुमांचा दाटे,
पण पाकळी तयाची, कधी फुलणार नाही,

नक्षत्रांच्या गावातले मला गवसले गूज,
परि अक्षरांचा संग त्याला मिळणार नाही,

मेघ जांभळा एकला राहे नभाच्या कडेला,
त्याचे रहस्य कोणाला कधी कळणार नाही,

दूर बंदरात उभे एक गलबत रूपेरी,
त्याचा कोष किनाऱ्यास कधी दिसणार नाही,

तुझ्या कृपाकटाक्षाने झालो वणव्याचा धनी,
त्याच्या निखाऱ्यात कधी तुला जाळणार नाही,

बघ माझी आठवण येते का?

2008-08-07T23:25:00.000-07:00

"आकाश सारे माळुन तारे, आता रुपेरी झालेत वारे" ह्या ओळी लिहिणारा आणि "ब्लेक फ़्रायडे" ह्या चित्रपटात करारी हवालदाराचा अभिनय करणार मनुष्य एकच हे पचणे कठिणच...
तर ऐका अष्टपैलु कवि सौमित्र म्हणजेच किशोर कदम ह्याना......
(केसेट मधली कविता वेगळी आणि थोडी उजवी आहे , पण कविच्या तोंडुन मैफ़िलीत कविता ऐकण म्हणजे "निर्मळ आनंद")

मुसळधार पाऊस खिडकीत उभं राहून पहा
बघ माझी आठवण येते का?
हात लांबव, तळहातांवर झेल पावसाचं पाणी
इवलसं तळं पिऊन टाक
बघ माझी आठवण येते का?
वार्‍याने उडणारे पावसाचे थेंब चेहर्‍यावर घे
डोळे मिटून घे, तल्लीन हो
नाहिच जाणवलं काही तर बाहेर पड, समुद्रावर ये
तो उधाणलेला असेलच, पाण्यात पाय बुडवून उभी रहा
वाळू सरकेल पायाखाली, बघ माझी आठवण येते का?
मग चालू लाग, पावसाच्या अगणित सुया टोचून घे
चालत रहा पाऊस थांबेपर्यत, तो थांबणार नाहिच, शेवटी घरी ये
साडी बदलू नकोस, केस पुसू नकोस, पुन्हा त्याच खिडकीत ये
आता नवर्‍याची वाट बघ, बघ माझी आठवण येते का?
दारावर बेल वाजेल, दार उघड, नवरा असेल
त्याच्या हातातली बॅग घे, रेनकोट तो स्वतःच काढ़ेल
तो विचारेल तूला तुझ्या भिजण्याचं कारण, तू म्हणं घर गळतयं
मग चहा कर, तूही घे
तो उठून पंकज उधास लावेल, तो तू बंद कर
किशोरीचं सहेलारे लाव, बघ माझी आठवण येते का?
मग रात्र होईल तो तुला कुशीत घेईल, म्हणेल तू मला आवडतेस
पण तुही तसचं म्हणं
विजांचा कडकडात होईल, ढ़गांचा गडगडाट होईल
तो त्या कुशीवर वळेल, त्याच्या पाठमोर्‍या शरीराकडे बघ
बघ माझी आठवण येते का?
यानंतर सताड डोळ्यांनी छप्पर पहायला विसरू नकोस
यानंतर बाहेरचा पाऊस नुसता ऐकण्याचा प्रयत्न कर
यानंतर उशीखाली सुरी घे, झोपी जाण्याचा प्रयत्न कर
येत्या पावसाळ्यात एक दिवसतरी, बघ माझी आठवण येते का?

(The poem is written by Kishor Kadam a.k.a saumitra )

मराठी???मुबईकर???

2008-08-07T22:26:00.000-07:00

जेव्हा ठरवले की आता फ़क्त मराठी भाषेतला ब्लोग लिहायचा, तेव्हा पहिला प्रश्न पडला की ब्लोगचे नाव काय असावे?

अस वाटल, की नाव निखळ मराठी असावे, मला दोन गोष्टिंचा विलक्षण अभिमान आहे, मराठी असण्याचा आणि मुंबईकर असण्याचा..

आणि मग marathimumbaikar.blogspot.com हा पत्ता मुद्रांकीत (register :-) )केला

जय मराठी,जय महाराष्ट्र, जय मुंबई...

चांग भल,
अभिषेक

नमस्कार,स्वागत...

2008-08-07T21:38:00.000-07:00

नमस्कार मित्र/मैत्रिणीनो,

माझे नाव अभिषेक पाटील, व्यवसायाने Jr. Solution Architect. मराठीमधे आपण म्हणु शकता, "कनिष्ठ उपाय रचनाकर्ता". बापरे!!
ब्लोगिंग विश्वात माझे अस्तित्व गेल्या अडिच वर्षाचे, ब्लोगिंगची सुरवात मी Yahoo 360 वर केली.
http://360.yahoo.com/abhishek22m

माझे ब्लोगविश्व म्हणजे निखळ मुंबईची भेळपुरी आहे. मनात आले ते विषय,आल्या त्या भावना, सगळ काही लिहुन काढले...

पुढे unicodeशी ओळख झाली, आणि आपल्या मात्रुभाषेत लिहिता लिहिता मी english भाषेवर अन्याय करु लागलो,

मग वि़चार आला, आता फ़क्त मराठीतुन लिहायचे, त्यासाठी एक नव्याने सुरुवात करायची..आणि आज ह्या ब्लोगपेजने जन्म घेतला...

आज तारिख ०८-०८-०८ , नक्कीच लक्षात ठेवण्याजोगा दिवस, आज बिंजीग मधे ओलिंपिकची सुरूवात, श्रीलंकेत तिस~या कसोटीला सुरूवात...सेहवागने आताच चौकार हाणला आहे....GTalk मधे "Working from home" असा status टाकला आहे...(ताप १०१.१ F) :-)

आपल पुन्हा एकदा स्वागत..आपला स्नेह ,आशिर्वाद आणि प्रतिक्रीया लाभाव्यात हीच सदिच्छा..

चांग भल,(cheers)
अभिषेक